ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων στο BusinessNews: «Όχι στις απεργίες για ασήμαντες διαφορές»

00:14 - 05.06.2016

Μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες στέλνει ο Γενικός Διευθυντής της Ομοσπονδίας Εργοδοτών και Βιομηχάνων (ΟΕΒ), Μιχάλης Αντωνίου, για την ανάγκη συνέχισης της συνετής δημοσιονομικής πολιτικής, της προώθησης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της διεκδίκησης από την πλευρά των εργαζομένων αναλόγως των δυνατοτήτων της οικονομίας.

Σε συνέντευξη στο BusinessNews, ο κ. Αντωνίου υποδεικνύει πως το κυπριακό ΑΕΠ, η παραγωγή της οικονομίας δηλαδή, συρρικνώθηκε κατά 10,5% σε μια πενταετία και κέρδισε πίσω μόλις το 1,5% το 2015 και ως εκ τούτου οι διεκδικήσεις πρέπει να είναι ανάλογες. «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αν χάσουμε την αυτοσυγκράτησή μας ο εκτροχιασμός είναι ζήτημα χρόνου και αυτή τη φορά δεν θα έχουμε κανένα ελαφρυντικό», λέει. Παράλληλα ο κ. Αντωνίου επικροτεί την πολιτική της Κυβέρνησης για σταδιακή ελάφρυνση των φορολογικών βαρών κατά τρόπο στοχευμένο και σημειώνει ότι σύντομα η Ομοσπονδία θα αποστείλει στον Υπουργό Οικονομικών τις δικές της εισηγήσεις για την ιεράρχηση της επιστροφής των όποιων δημοσιονομικών περιθωρίων προκύπτουν από την ανάκαμψη της οικονομίας.


Μετά την έξοδο από το μνημόνιο διαγράφεται μια πορεία ανάκαμψης και ανάπτυξης της οικονομίας. Πώς βλέπετε την πορεία της οικονομίας και από τι θα κριθεί η πορεία αυτή;

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μια σταθεροποίηση, η οποία καταγράφεται τα μακροοικονομικά μεγέθη. Υπάρχουν όμως ακόμα ανισορροπίες και στρεβλώσεις οι οποίες επίσης αντανακλώνται σε κάποιους μακροοικονομικούς δείκτες. Έχουμε αρνητικό πληθωρισμό, ο οποίος βοηθά σε μεγάλο βαθμό κάποιες δραστηριότητες, αλλά από την άλλη δημιουργούνται άλλοι κίνδυνοι. Η οικονομία δεν έχει βρει ακόμη τους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Η μείωση της ανεργίας και η καταγραφή οριακών ρυθμών ανάπτυξης μετά από τόσα χρόνια ύφεσης και συρρίκνωσης της οικονομίας είναι αναμφισβήτητα θετικές εξελίξεις. Ωστόσο για να διατηρηθεί με βιώσιμο τρόπο αυτή η δυναμική αυτό στηρίζεται σε μερικές βασικές προϋποθέσεις. Πρέπει να διατηρήσουμε τη σοβαρότητά μας, να μείνουμε προσηλωμένοι και στη δημοσιονομική πειθαρχία και στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων, οι οποίες είναι ακόμη ημιτελείς και η άλλη είναι η επίδειξη αυτοσυγκράτησης από τις παραγωγικές δυνάμεις και τα οργανωμένα σύνολα των εργαζομένων και η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Βλέπουμε όμως στοιχεία, τα οποία μας ανησυχούν βαθύτατα, που προέρχονται κυρίως από τα συνδικάτα των κατά τα άλλα όχι και πολύ ταλαιπωρημένων εργαζομένων.

Πιστεύετε ότι με τις διεκδικήσεις των εργαζομένων και αρχίσει μια αλόγιστη σπατάλη, θα εκτροχιαστεί ξανά η οικονομία;

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αν χάσουμε την αυτοσυγκράτησή μας ο εκτροχιασμός είναι ζήτημα χρόνου και αυτή τη φορά δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία, διότι την πρώτη φορά είχαμε το ελαφρυντικό ή το άλλοθι διότι πιστεύαμε εντελώς πεπλανημένα ότι δεν χρεοκοπούν χώρες – μέλη της ευρωζώνης, ότι δεν χρεοκοπούν επιχειρήσεις του δημόσιου, κάτι που η ΟΕΒ προσπάθησε επανειλημμένα να υποδείξει. Τώρα πια γνωρίζουμε ότι και κράτη χρεοκοπούν και κρατικές επιχειρήσεις. Και θα είναι πολύ πιο οδυνηρό αυτή τη φορά. Δεν προσπαθούμε να τρομοκρατήσουμε τους εργαζόμενους στην προσπάθεια τους να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο, αλλά λέμε ότι όλα πρέπει να γίνονται με σύνεση διασφαλίζοντας ότι υπάρχουν τα περιθώρια και οι αντοχές το επιτρέπουν για να μην βρεθούμε και πάλι στα παλιά. Ναι μας ανησυχούν τέτοιες συμπεριφορές, η ένταση των διεκδικήσεων και η καταφυγή σε απεργιακές κινητοποιήσεις για ασήμαντες διαφορές και το γεγονός ότι κάποιοι εργαζόμενοι δεν δείχνουν καμία διάθεση να σεβαστούν τις υπογραφές των συντεχνιών τους σε συμφωνίες οι οποίες προβλέπουν μηχανισμούς επίλυσης εργατικών διαφορών.

Σε ποιους αναφέρεστε;

Εννοώ κυρίως τα λιμάνια, τις απειλές για απεργία τις τελευταίες ημέρες από τους εργαζόμενους στις εταιρείες εξυπηρέτησης αεροσκαφών. Ωστόσο η πιο οδυνηρή εμπειρία η οποία ακόμη ταλαιπωρεί τον τόπο και κυρίως επιχειρήσεις, οι οποίες ταλαιπωρούνται κατά τρόπο εξαιρετικά δυσανάλογο με τις επαναλαμβανόμενες απεργίες στο λιμάνι της Λεμεσού. Οι ζημιές είναι δυσανάλογα μεγάλες αφού πολλές φορές υπάρχουν κινητοποιήσεις για ασήμαντες διαφορές.

Είναι παλιό το θέμα, αλλά ίσως η Πολιτεία να εξετάσει το θέμα της ρύθμισης των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες;

Είναι δεδομένο ότι υπάρχει η δέσμευση και κάποιων σοβαρών πολιτικών σχηματισμών αλλά και των μεγάλων συνδικάτων για να γίνει ένας παραγωγικός διάλογος στη νέα Βουλή, έτσι ώστε να βεβαιωθούμε ότι και το δικαίωμα της απεργίας θα είναι σεβαστό, αλλά και το κοινωνικό σύνολο δεν θα είναι όμηρος σε συμπεριφορές αυταρχικές, ετσιθελικές και εν πολλοίς καταστροφικές. Δεν ζητούμε να απαγορευτεί η απεργία, ζητούμε να ρυθμιστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι το τελευταίο εργαλείο, αφού εξαντληθούν όλες οι δυνατότητες ειρηνικής διευθέτησης μιας διαφοράς.

Η κυβέρνηση προχωρεί σταδιακά στην ελάφρυνση των φορολογικών διαφορών. Σε ποιους τομείς θεωρείτε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα;

Πρέπει να πούμε ότι ο προσανατολισμός της κυβέρνησης είναι σωστός στο ότι επιστρέφονται στις παραγωγικές δυνάμεις τα περιθώρια που δημιουργούνται με τρόπο να πολλαπλασιάζει τα θετικά αποτελέσματα. Η άλλη επιλογή θα ήταν η αύξηση των κρατικών δαπανών, μέσω της αύξησης του μισθολογίου και των κοινωνικών δαπανών, κάτι που θα ήταν εντελώς αντιπαραγωγικό. Πιστεύουμε ότι η στοχευμένη μείωση των φορολογιών θα έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα. Πρέπει να σας πω ετοιμάζουμε ένα πακέτο εισηγήσεων, που κινείται στην ίδια λογική: πώς με στοχευμένη ελάφρυνση των φορολογικών βαρών ή με οριζόντιες ελαφρύνσεις θα έχουμε το μεγαλύτερο δυνατό θετικό αποτέλεσμα για τον τόπο.


Ίσως θα έπρεπε να επισπευθεί η έκτακτη κλιμακωτή εισφορά που κτυπούσε και την εργοδοσία;

Σίγουρα εκείνη η έκτακτη εισφορά σε σύγκριση με το μέγεθος του ευρύτερου πλήγματος ναι μεν έχει ενεργήσει τιμωρητικά για τον ιδιωτικό τομέα, όμως δεν θα έλεγα είναι το μεγαλύτερο από τα προβλήματα μας. Υπάρχουν άλλα πράγματα για τις επιχειρήσεις, όπως αυτό που προωθήσαμε για την νομοθεσία για τη σταδιακή αποπληρωμή των συσσωρευμένων οφειλών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που αναπέμφθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτή η νομοθεσία είναι πάρα πολύ σημαντική και έχουμε ζητήσει να προωθηθεί αντίστοιχη νομοθεσία για τις συσσωρευμένες οφειλές στο ΦΠΑ και στο Φόρο Εισοδήματος, με τρόπο να υπάρξει σταδιακή αποπληρωμή, αλλά και τα κρατικά ταμεία να πάρουν στο ακέραιο το λαβείν τους με ταυτόχρονη αποφυγή των προσεπιβαρύνσεων που είναι πολλές φορές ασήκωτες. Αυτό είναι κάτι που επείγει τις επιχειρήσεις.

Ποια είναι η θέση της ΟΕΒ στο θέμα της προσαρμογής των μισθών;

Σε σχέση με τους μισθούς στο δημόσιο το νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στη Βουλή για το κρατικό μισθολόγιο είναι μια πολύ σημαντική κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση. Η διόρθωση δεν είναι πλήρης αλλά ούτε και αμελητέα, αφού κατεβάζει το κρατικό μισθολόγιο από το 15,7% του ΑΕΠ στο 12,3%, αλλά μακροπρόθεσμα θα έχει τάσεις συρρίκνωσης ως προς τη επιβάρυνση του κρατικού μισθολογίου ως ποσοστού του ΑΕΠ. Πρέπει να εγκριθεί το ταχύτερο διότι αν δεν γίνει θα επιστρέψουμε τα παλαιότερα επίπεδα. Στον ιδιωτικό τομέα η θέση της ΟΕΒ ήταν διαχρονικά ότι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων πρέπει να γίνεται με ρυθμό που επιτρέπουν τα αποτελέσματα της πραγματικής οικονομίας και της κάθε επιχείρησης ξεχωριστά. Διαφορετικά νομοτελειακά θα πληρώσουμε το τίμημα των στρεβλώσεων των υπερβολών και όλων εκείνων των ενεργειών που δεν συνάδουν με τις αντοχές και τα περιθώρια των επιχειρήσεων. Η οικονομία έχει χάσει σε ένα ορίζοντα πενταετίας γύρω στο 10,5% του ΑΕΠ. Έχουμε κερδίσει πίσω γύρω στο 1,5%. Δεν δικαιολογείται καμία επαναφορά στις πρακτικές και νοοτροπίες του παρελθόντος. Εκείνο που δικαιολογείται είναι η συζήτηση με νηφαλιότητα, όπως έγινε πρόσφατα στη ξενοδοχειακή βιομηχανία, για σταδιακή επιστροφή ενός μέρους εκείνων που όλοι απολέσαμε και οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις σε αυτή την πενταετία και είμαστε ανοιχτοί στο διάλογο και στη συζήτηση πάντα καλή πίστει, με πλήρη διαφάνεια για να δούμε τι είναι αυτό που επιτρέπεται χωρίς να διακινδυνεύουμε είτε το παρόν είτε το μέλλον των εργαζομένων και των επιχειρήσεων.